Geen van beide schepen werd bij naam genoemd. In de berichten die ik heb doorgenomen staat geen vlag, eigenaar of bemanningsdetail, en geen enkele maritieme autoriteit heeft zich achter het verhaal geschaard. Wat de Revolutionaire Garde wel gaf, in een verklaring die vrijdag op de Iraanse staatstelevisie werd voorgelezen, is een locatie voor elk schip: het ene in de Straat van Hormuz, het andere ten oosten ervan.
De bewering botst ook frontaal met wat het Amerikaanse leger zegt. Het Amerikaanse Central Command verklaarde onlangs dat de waterweg volledig van mijnen is ontdaan, aldus hetzelfde bericht.
Belangrijkste cijfers
- 2 tankers die volgens de Revolutionaire Garde vrijdag in of nabij de straat op mijnen liepen en in brand vlogen
- 5 tankers en een sleepboot die donderdag volgens Iraanse media in brand stonden, bij incidenten die op dezelfde manier werden beschreven
- Ongeveer een vijfde van de olie die de wereld verbruikt, gaat normaal gesproken door de straat
- 1,5 miljard vaten die Golfstaten sinds de zomer met Amerikaanse hulp via Hormuz hebben verscheept, zei Central Command vorige maand
Wat er volgens Iran gebeurde, en wat niemand heeft bevestigd
In de versie van de Revolutionaire Garde, overgenomen door Hellenic Shipping News, op basis van AFP, verlieten de twee schepen de straat via een route die Teheran als verboden beschouwt, met hun navigatie- en identificatieapparatuur uitgeschakeld en met steun van het Amerikaanse leger. Volgens de verklaring kwamen beide tot stilstand nadat ze op mijnen waren gelopen en in brand waren gevlogen.
Dat is de lezing van één partij over gebeurtenissen op zee. Het bericht stelt uitdrukkelijk dat functionarissen in de maritieme wereld geen van deze branden hebben geverifieerd, ook niet de vijf die donderdag werden gemeld. Een afzonderlijk bericht over een tanker die na een treffer door een zeemijn in brand stond, werd gepubliceerd door lankanewspapers.com, opnieuw op gezag van Iran. Eerder in de week meldde Iran dat vier tankers bij dezelfde doorgang door mijnen waren vernietigd.
Het gemelde patroon bestaat dus uit opeenvolgende dagen met brandende schepen in het drukste olieknelpunt ter wereld, waarbij elk geval op één partij teruggaat en deels wordt tegengesproken door de verklaring van het Amerikaanse leger dat de mijnen verdwenen zijn.
Waarom een smalle waterweg de toon zet voor ruwe olie
Sinds de oorlog in het Midden-Oosten op 28 februari begon, probeert Teheran het verkeer door de straat te beperken. Washington antwoordde met een blokkade van Iraanse havens en marine-escortes voor tankers die de doorvaart maken, en Central Command heeft cijfers op die inspanning geplakt.
In gewone woorden: de Straat van Hormuz is een smalle vaarroute die de meeste ruwe olie uit de Golf moet passeren om bij kopers te komen. Voor de betrokken volumes is er geen snelle manier om eromheen te gaan. Wanneer er meldingen zijn van brandende schepen in de straat, gaat het voor de oliemarkt niet om de afzonderlijke lading, maar om de vraag of de route bruikbaar blijft. Daarom reiken deze beweringen veel verder dan de scheepvaartdesks.
De berichten geven voor geen van de schepen informatie over slachtoffers, en ook geen details over berging of redding. Zolang een eigenaar, een vlaggenstaat of een maritieme autoriteit zich niet uitspreekt, berust het aantal beschadigde schepen volledig op Iraanse verklaringen.
