Trzy dni wcześniej ten sam prezydent po rozmowach z premierem Kataru nazwał trwającą osiem miesięcy wojnę „militarnie praktycznie zakończoną” i bagatelizował możliwość kolejnych uderzeń militarnych. W czwartek napisał na Truth Social, że „nie potrzebujemy porozumienia z Iranem”, i stwierdził, że Waszyngton kontroluje irańskie pieniądze oraz Cieśninę Ormuz, podał OilPrice.com.
To właśnie fragment o Ormuzie poruszył rynek ropy. Cieśnina to wąskie przejście morskie u wejścia do Zatoki, którym transportowana jest ropa z regionu, więc każde twierdzenie o tym, kto ją kontroluje, odczytywane jest jako twierdzenie o tym, czy baryłki nadal będą płynąć. Ropa podrożała po tym wpisie, a następnie oddała część wzrostu. Ceny energii wzrosły po tych wypowiedziach, podała Anadolu Ajansi.
Kluczowe liczby
- 93,79 USD – cena ropy Brent w czwartek późnym przedpołudniem, wyższa o około 1,1%, po wcześniejszym zbliżeniu się do 94 USD
- 25% – o tyle ropa Brent spadła od szczytu 118 USD z końca października, gdy w listopadzie narastały rozmowy o pokoju
- 26% – wzrost wydobycia ropy w październiku zgłoszony przez Arabię Saudyjską; Irak również zwiększył wydobycie
- 4 – tyle tankowców według Iranu zostało trafionych w eksplozjach w ciągu dwóch dni; tej relacji nie zweryfikowano niezależnie
Zwrot w ciągu 72 godzin
Kolejność wydarzeń ma większe znaczenie niż jakikolwiek pojedynczy cytat. 2 listopada Trump sugerował, że porozumienie jest bliskie, i mówił, że Iran go chce. W poniedziałek padła uwaga o wojnie „militarnie praktycznie zakończonej”. Czwartek przekreślił jedno i drugie.
Te wcześniejsze wypowiedzi były już uwzględnione w cenach. Według OilPrice.com ropa Brent spadła o mniej więcej 25% od szczytu 118 USD z końca października, gdy traderzy usuwali z rynku premię za ryzyko. Czwartkowy wpis częściowo przywrócił tę kwestię.
Mówiąc prościej: gdy traderzy uważają, że dostawy mogą zostać przerwane, płacą dziś więcej za baryłkę. Ta nadwyżka to premia za ryzyko. Nie jest to zmiana ilości faktycznie wydobywanej ropy, dlatego pojedyncze oświadczenie może poruszyć cenę, choć fizycznie nic się nie wydarzyło.
Więcej baryłek, ale żeglugi nie da się nazwać normalną
Podaż z Bliskiego Wschodu się odbudowała. Arabia Saudyjska zgłosiła wydobycie w październiku wyższe o 26%, a Irak również zwiększył produkcję, podał OilPrice.com. Te baryłki ciążyły cenom przez cały miesiąc.
Trudniejsze jest dostarczenie ich do kupujących. Ładunki wciąż zależą od alternatywnych tras, przeładunków ze statku na statek i ochrony wojskowej, przez co kontrakty terminowe reagują nietypowo silnie na oświadczenia dyplomatyczne i groźby wobec tankowców.
Przejrzałem doniesienia w tej sprawie i dwie rzeczy zostały stwierdzone, ale nie są przesądzone. Iran podał, że w ciągu dwóch dni cztery tankowce zostały trafione w eksplozjach, w tym supertankowce, którym zarzucił korzystanie z nieautoryzowanych tras; tej relacji nie zweryfikowano niezależnie. Żadne z doniesień nie wyjaśnia też, co „kontrola” nad Cieśniną Ormuz oznacza w praktyce.
W sprawie programu nuklearnego Mohsen Rezaee, sekretarz irańskiej Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego, oświadczył, że Teheran nie wywiezie z kraju żadnego wzbogaconego materiału jądrowego. To to samo stanowisko, które Iran zajmował przez cały okres rozmów o porozumieniu.
