De bewering kwam van Iran zelf. De Iraanse staatstelevisie zei, onder verwijzing naar de marine van de Revolutionaire Garde, dat de zeven tankers door Iran of door zeemijnen waren getroffen. In hetzelfde bericht werd de dreiging herhaald om Amerikaanse militaire bases in de regio aan te vallen als de Verenigde Staten blijven helpen commerciële schepen door de zeestraat te loodsen.
Er werden geen slachtoffers genoemd. United Kingdom Maritime Trade Operations, een Britse militaire waarnemer, meldde de aanvallen niet, en waarnemers hebben de afgelopen dagen opgemerkt dat sommige rederijen terughoudend zijn om incidenten überhaupt te melden.
Kerncijfers
- 7 olietankers die vannacht in de Straat van Hormuz in brand stonden of beschadigd raakten, door 2News, onder verwijzing naar Associated Press, omschreven als een opvallend hoog aantal voor één nacht
- 28 februari de datum waarop de oorlog begon met Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran
- 3 Amerikaanse vliegdekschepen in de regio zodra het laatste arriveert, naast duizenden extra troepen
Wat bevestigd is en wat niet
Het verslag van Teheran is het enige verslag. Geen van de berichten die ik las noemt de namen van de schepen, hun vlag, hun lading of de toestand van hun bemanning, en geen enkel bericht bevestigt de schade onafhankelijk.
Het stilzwijgen van de Britse waarnemer is geen ontkenning. Het is het ontbreken van een tweede verslag, in een vaarweg waar, naar de waarnemers zelf toegeven, sommige incidenten niet worden gemeld.
Iran claimt nog altijd de controle over de zeestraat, en de Hereford Times beschrijft die controle als een centraal drukmiddel in eventuele gesprekken met Washington over de oorlog.
Waarom één vaarweg zoveel gewicht heeft
De zeestraat is de uitvoerroute voor olie, aardgas en verwante producten zoals kunstmest uit de Golf. Volgens de berichten zou een terugkeer naar een totale oorlog burgers in de hele regio in gevaar brengen en die wereldwijde leveringen bemoeilijken.
Eenvoudig gezegd: de Straat van Hormuz is een smalle zeedoorgang die tankers moeten passeren om olie en gas uit de Golf naar kopers te vervoeren. Als daar schepen beschadigd raken, moeten eigenaren en hun verzekeraars afwegen of de oversteek het risico waard is, en lading die niet kan uitvaren, bereikt de raffinaderijen niet. Die fysieke flessenhals is de reden dat dit ene stuk water zo nauwlettend wordt gevolgd door iedereen die in energie handelt.
De berichten vermelden geen koersniveaus voor ruwe olie, gas of goud voor donderdag. Ze beschrijven het incident en de diplomatie eromheen, niet de marktreactie.
De gesprekken achter de aanvallen
Abbas Araghchi, de hoogste diplomaat van Iran, zei woensdag dat Teheran openstaat voor diplomatie maar klaar is om zich te verdedigen. Bemiddelaars proberen Washington en Teheran terug te brengen naar formele gesprekken.
Iran promoot nog steeds een voorstel dat de oorlog zou beëindigen en de zeestraat binnen een week volledig zou openen als de Verenigde Staten aan een aantal voorwaarden voldoen, waaronder het beëindigen van de Amerikaanse blokkade van Iraanse havens. Die voorwaarden doen denken aan een akkoord dat binnen enkele dagen nadat beide partijen het in juni hadden ondertekend, ineenstortte.
President Donald Trump wees dat zevendaagse voorstel af. Beide partijen erkennen dat indirecte gesprekken zijn doorgegaan, en sinds de afwijzing zijn de aanvallen op schepen die de zeestraat passeren toegenomen.
Teheran heeft ook gewaarschuwd dat het militaire lessen uit de oorlog heeft getrokken en heeft de afgelopen dagen laten doorschemeren dat het zijn doelwitten zou kunnen uitbreiden tot infrastructuur zoals onderzeese kabels en datacenters.
Waar op te letten
- In de komende dagen de Israëlische verkiezingen, waarin premier Benjamin Netanyahu de macht zou kunnen verliezen
- Volgende maand de Amerikaanse tussentijdse verkiezingen, die de berichten in verband brengen met woede onder kiezers over hoge prijzen door de oorlog
- Zonder datum een eventuele verklaring van United Kingdom Maritime Trade Operations over de incidenten van vannacht