Yapılan karşılaştırma 2009 ile. Forvis Mazars’ın baş ekonomisti George Lagarias, CNBC’ye yaptığı açıklamada Fransa’nın borcunun 2026’nın ikinci çeyreği sonunda GSYH’nin %119’u olduğunu, bunun Yunanistan’ın 2009 sonunda taşıdığı %128’den çok uzak olmadığını söyledi.
Lagarias’a göre benzerlik bu oranda sona eriyor. Fransa’nın rakamları ulusal istatistik kurumu Insee tarafından yayımlanıyor ve yıllardır yatırımcıların gözü önünde. Yunanistan’ınkiler öyle değildi: 2009’da ülkenin öngörülen bütçe açığı ilkbahardaki GSYH’nin %3,7’sinden ekim ayına kadar %12,5’e revize edildi ve bu sürpriz krizin başlamasına katkıda bulundu.
Temel rakamlar
- %5 Fransa’nın 10 yıllık devlet tahvilinin bu hafta ulaştığı getiri; daha da yükselmeden önce en son 2002’de görülen bir seviye
- 170 baz puan Fransız 10 yıllık getirilerinin perşembe günü Alman getirilerine göre taşıdığı prim; 2010’ların başındaki krizden bu yana ilk kez bu kadar geniş
- %119 Lagarias’a göre 2026’nın ikinci çeyreği sonunda Fransa’nın borcunun GSYH’ye oranı; Yunanistan’ın 2009 sonundaki oranı %128’di
- %0,5 Fransız hükümetinin 2026 için aşağı çektiği büyüme tahmini
Fransız borcunu sigortalamanın maliyeti kriz dönemi seviyelerine döndü
CNBC’nin haberine göre getirideki hareketle birlikte, Fransız devlet borcuna ilişkin kredi temerrüt swapları —borçlu ödeme yapamazsa ödeme sağlayan sözleşmeler— 2010’ların başındaki dönemden bu yana en yüksek seviyede fiyatlanıyor. Euro yılbaşından bu yana dolar karşısında yaklaşık %5 değer kaybetti.
Fransa, 21 ülkeli euro bölgesinde ekonomik çıktıya oranla en büyük açıklardan birini veriyor ve ekonomi neredeyse hiç büyümezken borç yükü artmaya devam ediyor. Sokak protestoları ve bölünmüş bir parlamento, bütçeyi onarma tedbirlerinin hiç geçirilip geçirilemeyeceği konusunda şüphelere yol açtı.
Kısacası: euro bölgesi ülkeleri tek bir para birimini ve tek bir merkez bankasını paylaşıyor, ancak her hükümet kendi başına borçlanıyor. Fransa’nın 10 yıllık borçlanma için ödediği ile Almanya’nın ödediği arasındaki fark, piyasanın bu farklılığa biçtiği fiyattır. Fark açıldığında daha zayıf borçlunun faiz maliyetleri artar ve bu da ödemesi gereken borca eklenir; ekonomistlerin parçalanma dediği döngü budur.
Görüşlerine yer verilenler bunun ne kadar yayılacağı konusunda hemfikir değil
Raporları inceledim ve ayrışma net. ING’nin küresel makro araştırma başkanı Carsten Brzeski e-posta ile yaptığı açıklamada ülkenin “Fransız krizi bölgesinin derinliklerinde” olduğunu söylerken, hükümet için acil bir nakit sorunu bulunmadığını ve tahvil piyasasındaki güvensizliğin Paris’i harekete geçmeye zorlaması gerektiğini ekledi.
Ninety One’dan John Stopford CNBC’ye, sabit getirili yatırımcıların artık Fransa’yı çekirdek bir Avrupa borçlusundan çok çevre ülke borçlusu olarak gördüğünü söyledi ve ülkenin AB’deki ağırlığı göz önüne alındığında bu değişimi tuhaf olarak nitelendirdi. Şirketi şimdilik çekirdek dışı Avrupa borcundan uzak duruyor.
Yayılma konusunda Lagarias, 2010’ların başındaki tablonun tekrarlanma ihtimalini %10 ile %20 arasında gördü ve Fransa’nın dış ticaret açığının Yunanistan’ınkinden çok daha ılımlı olduğunu belirtti. Aberdeen Investments’tan Alex Everett, daha güçlü bankalara, daha derin entegrasyona ve parçalanmayı sınırlamak için o zamandan bu yana geliştirilen araçlara işaret ederek bu durumun bir euro bölgesi sorunu olarak değil, Fransa riski olarak okunması gerektiğini söyledi. BlackRock stratejistleri, yayılmaların hâlâ mümkün olmasına rağmen koşulların 2011-2012’den “önemli ölçüde farklı” olduğunu yazdı.
Nobel ödüllü Paul Krugman, 8 Ekim’de kaleme aldığı ve CNBC’nin alıntıladığı yazısında döngüyü farklı tanımladı: temerrüt korkusu sermayeyi dışarı iter, bu borçlanma maliyetlerini yükseltir, bu da korkuyu derinleştirir.
Takip edilecekler
- 27-28 Ekim Federal Reserve’ün planlanmış para politikası toplantısı; InvestMacro’ya göre dolar pozisyonlanmasında odak noktası