.jpg){kind=link}
Załadunki LNG z Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich spadły rok do roku o 60 miliardów metrów sześciennych (mld m³) między marcem a październikiem 2026 roku, a mimo to globalna produkcja LNG zmniejszyła się w tym samym okresie tylko o 20 mld m³, czyli o 5%. Większość ubytku przejęły nowe instalacje skraplające w innych regionach. Międzynarodowa Agencja Energetyczna zwraca uwagę, że ten bufor zimą się kurczy, gdy zapotrzebowanie na ogrzewanie na półkuli północnej jest najwyższe.
Według raportu agencji, o którym poinformowała ANI, tranzyt przez Cieśninę Ormuz pod koniec października wciąż był poważnie ograniczony.
Kluczowe liczby
- 60 mld m³ – spadek rok do roku załadunków LNG z Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich w okresie od marca do października 2026 roku
- 20 mld m³ – wynikający z tego spadek globalnej produkcji LNG w tym samym okresie, równy 5%
- 10–25 mld m³ – spadek rok do roku globalnych dostaw LNG, jaki MAE przedstawiła dla okresu od listopada do marca, w zależności od tempa odbudowy transportu przez cieśninę
- Ponad 20 mld m³ – dodatkowe zimowe dostawy, których MAE oczekuje z nowych i istniejących projektów poza Zatoką Perską, w tym około 18 mld m³ z nowych instalacji
Gazociągi nie wypełnią luki
Agencja stwierdziła, że możliwości zwiększenia dostaw gazu dalekosiężnymi gazociągami są ograniczone, ponieważ te linie zazwyczaj pracują blisko swojej projektowej przepustowości. Rolę dostaw bilansujących pełnią więc ładunki transportowane drogą morską.
Według MAE ewentualny wzrost mają napędzać eksporterzy z Ameryki Północnej dzięki rozbudowywanym projektom w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku, a także nowe instalacje w Afryce Zachodniej i Australii. Mimo to raport stwierdza, że dodatkowe wolumeny „nadal byłyby niewystarczające, by zrekompensować utracone wolumeny z Kataru i Zjednoczonych Emiratów Arabskich”, jak podał Businessworld.
Mówiąc prościej: LNG to gaz ziemny schłodzony do postaci ciekłej, aby można go było przewozić statkami zamiast gazociągami. Gdy szlak żeglugowy, którym płynie duża część tych ładunków, zostaje zablokowany, gaz nie dociera po prostu inną drogą, ponieważ gazociągi są już pełne, a budowa nowych instalacji trwa latami. Nabywcy konkurują wtedy o ładunki, które są w drodze, i właśnie ta konkurencja odbija się na cenach gazu.
Dwa scenariusze i to, co nie jest przesądzone
MAE nakreśliła dwa scenariusze. Jeśli cieśnina zacznie być stopniowo otwierana w styczniu 2027 roku, globalne dostawy LNG spadną zimą rok do roku o około 9 mld m³, czyli o 3%. Jeśli pozostanie zamknięta do końca marca 2027 roku, spadek wyniesie około 20 mld m³, czyli 7%.
Raport wskazał też na dodatkowe ryzyko: nieplanowane przestoje i opóźnienia w zwiększaniu produkcji nowych projektów LNG, które pomniejszyłyby wzrost dostaw, na który liczy agencja.
Każda wersja tej informacji, którą przeczytałem, opiera się na tej samej relacji ANI z raportu MAE, w tym kopia opublikowana przez Economic Times. Żadna z nich nie podaje daty ponownego otwarcia cieśniny i żadna nie informuje o zmianie cen spot gazu ani ropy związanej z publikacją raportu.